कविता : ढुङ्गाको कन्फेन्सन्स

आमा भन्थिन्
तँ हाँस्दा 
ऊ त्यो फक्ताङ्लुङ जस्तै देखिन्छेस्
तँ जन्मिएको दिन जति
फक्ताङ्लुङ खुलेको कहिल्यै देखेको छैन 
तँ सधैं यसरी नै हाँसी रहेस् ल कान्छी  !
आमाले ढाँटिन् त म के जानुँ ? 

मलाई माफ गर आमा !
यतिखेर 
फक्ताङ्लुङको मुस्कुराहट चोरेर 
मेरो प्रदूषित ओठमा टाँस्न असमर्थ छु 

हो आमा ! 
मन ढुङ्गा बनेपछि 
न त हाँस्न सकिँदो रहेछ 
न रुन नै सकिँदो रहेछ ।

यति खेर म सम्झिरहेछु 
म नाङ्गिनुअघिको एकसरो विगत !

म कोपिलाभन्दा कलिलै थिएँ, 
पुरुष गन्ध बोकेर एक हुल भमराहरू
मलाई एक फन्को मारेर गएका थिए !

फक्रिनुको सकस कोपिलालाई सोध्नु
उही प्रेमिल सकस खपेर 
म कोपिला फक्रिएर फूल बन्ने तर्खरमा थिएँ ।

एक वाचाल भमरा मेरो छेवैमा आयो  
'आहा! तिमीजति राम्री यो दुनियामा के छ?'
फुस्फुसायो मेरो कानैमा 
मलाई एक फन्को मारेर 
र उडी गयो छोडेर ह्वास्स पुरुष गन्ध 
म अनायासै फुर्किएँ 
यति फुर्किएँ कि 
तिखो त्यो पुरुष गन्ध    
आफ्नै सुवासभन्दा मिठो लाग्यो !

एक जुनेली साँझ 
म हेर्दैथेँ जून 
चाल मारेर उ मेरो छेवैमा आयो 
र फुसफुसायो 
'तिमी राम्री छौ! 
ऊ त्यो जून तिम्रो शिरमा टाँस्न पाए झन राम्री देखिनेछ्यौ'
मलाई स्पर्श गर्दै भन्यो 
'तिमीले चाह्यौ भने म त्यो जून टिपेर ल्याउन सक्छु' !

मलाई जूनको लोभ लाग्यो !
जूनकै लोभमा लठ्याएर  
र जूनकै रोहबरमा 
उसले मलाई अनेकचोटि चुस्यो !
म अब कोपिला रहिनँ !

एक दिन ऊ जून टिप्न उड्ने भो 
ऊ उड्नुअघि मेरो हातमा थम्यायो 
एक थान सामसुङ ग्यालेक्सी 
एक थान एनसेल डाटाकार्ड 
एक थान फेसबुक खाता 
अनि 
एक थान मेसेन्जर !

स्वीट सेल्फीसंग टाँसिँदै गएँ फेसबुकका भित्ताहरूमा 
वर्षिदै गए लाइक र `नाइस पिक´का कामुक कमेन्टहरू 
हौसिँदै गएँ म उसैउसै 
मानौं म भर्खरै ताज जितेको 
विश्व सुन्दरी हुँ । 

'तिमी फूल हौ  ! फूल त नाङ्गै राम्री देखिन्छ नि रानी!'
उ जोस्याउँदै गयो 
भिडियो च्याटका अँध्यारो सुरुङभित्र 
म खुल्दै गएँ 
खुल्दै गएँ 
खुल्दै गएँ   
उसको हातबाट जूनको ताज पहिरिनु जो थ्यो 
फगत जूनको लोभमा खुल्दै गएँ। 
खोल्नु बाँकी केही नरहेसम्म खुल्दै गएँ !

म खुल्नुको उपादेयता सकिएकै दिन होला शायद
जून टिप्न जानेकै खाताबाट एउटा स्क्रिनसट आयो 
बिख्यात् पोर्नसाइटको 
भ्युअर्स १ पोइन्ट ५ के !

मैले पहिलोचोटि आँफैलाई नाङ्गो देखेँ
हो त्यही दिन हो म 
आफ्नै नजरमा नाङ्गिएँ

नाङ्गो हुनु ढुङ्गा हुनु रहेछ 
मन नाङ्गिएपछि मन ढुङ्गा बन्दो रहेछ 
नाङ्गिएपछि देह ढुङ्गा बन्दो रहेछ
पीडाबोध हुन छोडेपछि..
सब थोक ढुङ्गा बन्दो रहेछ 
जीवनहीन शरीर र चौरस्ताको शलिकबीच के अन्तर छ? 

नाङ्गिदा नाङ्गिदा नाङ्गिदा 
टुँडिखेलको माझैनिर 
म ढुङ्गा निवस्त्र ढुङ्गा उभिएको छु 
ए कामुक पुरुष ! 
तेरो मर्दाङ्गीमा अझै दम्भ छ भने 
आइजो सम्भोग गर्
भै जा स्खलित र फेर तृप्तिको लामो श्वास !!

चैत १७, २०७४ मा प्रकाशित

प्रतिक्रिया दिनुहोस