उ त्यो पारि गाउँमा 
अघिल्लै हप्ता आएको दशैं
मेरोमा आइपुगेन सानी !

बाटो पनि थियो
खोलामा साँघु पनि थियो 
मेरो घर पनि देखिन्थ्यो परैबाट
तर निष्ठुर दशैं !
खोला पारिसम्म आएर
यता आउँदै आएन ।

मैले राम पनि सम्झेको थिएँ
अनि धाम पनि
दुर्गा, काली सबैको आराधना 
गरेको थिएँ एक चित्तले
तर खै,दशैं भित्रिएन सानी!

सायद उसलाई लाग्यो होला 
अगेनो चिसै छ मेरो 
खोर रित्तै छ 
भण्डार खाली छ
पोहोर लास आयो छोराको अरबबाट 
अस्ति बुहारी बितिन् निमोनियाले
सानो नातिलाई खोलाले बगायो
 बाबुआमाको स्नेह र वात्सल्य दिएर
 हुर्काएकी प्यारी बहिनी   
सानीहरू बसाइँ सरे गाउँबाट 
टुक्रुक्क बसेका छौं हामी बूढाबूढी
थोत्रो घरको पिँढी कुरेर
त्यस्तो घरमा किन जानू !
अनि कसरी आओस् त दशैं सानी!

पटुकाले भोक थामेर
हेराहेर गर्दै एकआपसमा 
न आफन्त, न समाज
कहिलेकाही त लाग्छ, कुन देशमा छु म?
के यो मेरै देश हो ?
पारिबाट पक्वानको बास्ना आयो 
जलेको आँत फेरि तड्पियो 
उफ! छट्पटी बढ्यो 
न कोही सोध्न आयो 
न कोही भेट्न आयो 
वृद्धभत्ता नक्कली सही गरेर
स्थानीय अधिकारीले खाइदिए
त्यसैले न वृद्धभत्ता आयो 
मेरा पुर्खाले भोटसँगको लडाइँमा 
ठूलो बहादुरी देखाएका रे 
बैरीसँग लड्दालड्दै  
वीरगति पाएका रे
तर खै! उनै बहादुर पुर्खाको सन्तति म
उनकै रगतले बनेको यो देश
अहिले मेरो शोकमा, भोक र रोगमा 
हुँदाहुँदा बुढ्यौली र एक्लोपनमा 
सान्त्वनाका दुई शब्द समेत पाइएन सानी! 

वरिपरि आएको दशैं
मेरो गाउँमा आएन
सुनसान र एकलास मेरो घरमा 
दशैं आउदै आएन सानी !!