२२ जेठ २०८३, शुक्रबार
काठमाडौं — पहिलेका विश्वनेताहरू संयुक्त राष्ट्रसंघको साधारणसभामा भाषण दिँदा आफ्ना समस्या र सफलताभन्दा पनि संसारको सुखदुःखको कुरा गर्थे ।
अहिलेका चाहिँ केही नेता मात्र आफ्नो पीडालाई बिर्सेर पृथ्वीको हरेक सामान्य मानिसको कुरा सुन्छन् ।
साधारणसभामा मलेसियाका ९३ वर्षीय प्रधानमन्त्री महाथिर मोहम्मदले सामान्य मानिसको कुरा झिके ।
चौबीस मिनेटसम्म उनले गरेको भाषणमा एउटा टुक्रा यस्तो थियो :
म्याडम स्पीकर, कस्तो अचम्मको कुरा है, तपाईंले एकजनाको हत्या गर्नुभयो भने हत्यारा कहलाइनुहुन्छ तर युद्धका नाममा लाखौं मानिसलाई मार्दा चाहिँ नायक भनिनुहुन्छ ।
एक मानिसको हत्या गर्दा मृत्युदण्डको सजाय सुनाइन सक्छ । लाखौंलाई मार्दा चाहिँ इतिहासमा तपाईंको नाम सुनौलो अक्षरमा लेखिन्छ । तपाईंका मूर्ति बन्छन् ।
हत्या गम्भीर अपराध हो भने युद्धको नाममा हुने नरसंहार जायज र कानूनी ठहरिन्छ ।
हाम्रो मानसिकतामा रहेको यो खोटलाई सुधार्नु जरूरी छ । शान्ति कायम राख्नका लागि युद्ध आवश्यक रहेको हामी विश्वास गर्छौं । त्यसैले युद्धमा घातक हतियार तयार गरेर प्रयोग गर्ने गरिएको छ ।
अविकसित देशहरूलाई नयाँ र महंगा हतियारको परीक्षणस्थल र बजार बनाइएको छ । विश्वशान्तिको माला सबभन्दा बढी जप्ने देश नै यो लज्जास्पद व्यापारमा सबभन्दा अगाडि छन् ।
यो व्यापारले अनेकौं देशलाई ऋणमा डुबाएको छ ।
आधुनिक फाइटर जेटको सय मिलियन डलर पर्छ । त्यसको रेखदेखका लागि लाखौं डलर अलग्गै खर्च गर्नुपर्ने हुन्छ ।
गरीब देशहरूको हतियार किन्ने औकात नभएपनि शक्तिशाली देशले उनीहरूलाई दबाब दिन्छन् ।
‘तिमीहरूको शत्रुसँग पहिलेदेखि नै हतियार छ र शक्ति सन्तुलनका लागि तिमीले पनि हतियार राख्नुपर्छ’ भनी तर्साइन्छ ।
अनि भोकमरी तथा अन्य समस्याको सामना गरिरहेका देशको बजेटको ठूलो भाग यी महंगा हतियार किन्नमा खर्च हुन्छ । ती हतियारको प्रयोग पटक्कै नहुन पनि सक्छ ।
तर म्याडम स्पीकर, मेरो जीवनकालमा नभएपनि आगामी पुस्ताले यो सोचलाई अवश्य त्याग्ने मलाई विश्वास छ ।
बीबीसी हिन्दीबाट
