१९ असार २०८३, शुक्रबार
भारतमा लकडाउन (बन्दाबन्दी) का बेलामा मजदूरहरू पलायन हुनुपर्दा अनेकौं पीडाकष्ट भोग्नुपरेको छ ।
त्यसैक्रममा आठ महिनाको गर्भका साथ एक मजदूर नोयडाबाट आफ्ना पतिका साथ २०० किलोमिटर पर रहेको गाउँ जालौन पैदलै पुगिन् ।
यात्राका क्रममा उनलाई बेस्सरी पेट दुख्यो । आइतवार जालौनको औंता गाउँ पुगेपछि आफ्नो परिवारलाई देख्नेबित्तिकै उनी ग्वाँग्वाँ रुन थालिन् ।
महिला र उनका पति नोयडामा विगत पाँच वर्षदेखि भवन निर्माण काममा मजदूरी गरिरहेका थिए ।
आठ महिनाको गर्भ भएकी अंजु देवी दुई दिन दुई रात पैदल हिँडेर गाउँ पुगेकी हुन् । गाउँ पुगेपछि अंजुका पति अशोकले उनलाई सामुदायिक स्वास्थ्य केन्द्र लगे र चेकअप गराए ।
चिकित्सकहरूले थर्मल स्क्रीनिङ गर्दा पति र पत्नी दुवै स्वस्थ भएको पाए । तर १४ दिनका लागि उनीहरू सेल्फ क्वारेन्टाइनमा बस्नेछन् ।
अशोकको गाउँमा कुनै जमीन छैन । उनी नोयडामा निर्माण मजदूर हुन् । पत्नीसँग २०० किलोमिटर हिँडेर उनी उरई पुगे । त्यहाँ एउटा लोडरमा बसेर उनीहरू राठ पुगे ।
अंजुको घरका मानिस उनी घर पुगेपछि खुशी भए । उनीले लगातार उनीसँग फोन सम्पर्क गरिरहेका थिए र सुरक्षाका लागि भगवानसँग प्रार्थना पनि गरिरहेका थिए ।
अन्जु भन्छिन्, ‘म जन्मिन लागेको बच्चाका विषयमा चिन्तित थिएँ तर अहिले गाउँ आइपुगेर खुशी छु । ठेकेदारले पैसा दिन ढिला गरेकाले हामीहरू छिट्टै आउन पाएनौं ।’
बुधवार उनीहरू नोयडाबाट हिँड्दा पुरी तरकारी लिएर हिँडेका थिए । त्यो त्यही राति सकियो । त्यसपछि राजमार्गमा केही मानिसले खाना र पानी दिएको अशोकले बताए ।
