×

X
Nic Asia
Marvel
Khukuri

कोरोनासँग साहसिक संघर्ष

भेन्टिलेटरबाट कोरोना जितेर फर्किएकी ५२ वर्षीया आमाको अनुभव

काठमाडाैं | असार ५, २०७८

NTC
Argakhanchi Cement
Premier Steels
British college
TVS INSIDE
  • शोभा उपाध्याय
DHARA
LAxmi BAnk

गत वैशाख १९ गतेदेखि मलाई ज्वरो आइरहेको थियो । २२ गते अचानक श्वास फेर्न गाह्रो हुन थाल्यो । त्यो देखेर घरका सबै जनाले ‘अब घरमा बस्नुहुन्न, अस्पताल जानुपर्छ’ भन्ने निर्णय गर्नुभयो ।


Advertisment
NMB BANK
RMC TANSEN
NIC ISLAND BOX

घरको ढोकामा एम्बुलेन्स आइपुग्यो । मैले निस्कने बेलामा पुलुक्क घडी हेरे १०ः३० बजेको रहेछ । अगाडि–अगाडि मेरो एम्बुलेन्स, पछाडि मोटरसाइकलमा छोराहरू ।

हामी पाटन अस्पताल पुग्यौं । तर त्यहाँ बेड नभएकाले भर्ना पाइएन । सहयोगी आफन्त, साथीभाइले फोनबाट पनि सक्दो प्रयास गरिरहनुभएको थियो । तर आधा घण्टाको प्रयासपछि केही सीप लागेन ।


Advertisment
Bizbazar
Saurya island

हामी फर्कियौं र टेकु अस्पताल पुग्यौं । मेरो छोरा पटक–पटक मलाई आश्वासन दिँदै भन्थ्यो – हजुरलाई केही हुँदैन ।

उसका भरिएका आँखामा १० दिनसम्म नर्भिक अस्पताल बसेर ११ औं दिन २०७० कात्तिक १३ गते बुवा बितेका र अब आमालाई गुमाउनु नपरोस् भन्ने भावना प्रस्टै झल्किन्थ्यो । टेकु अस्पतालमा धेरै बेरको प्रयासपछि एउटा बेड पाइयो ।

Vianet communication
IME BANK INNEWS

छोरो खुशी थियो । डाक्टर आउनुभयो र मलाई अक्सिजन लाएर जानुभयो तर मलाई झन्भन् गाह्रो हुन थाल्यो । अब मलाई इमर्जेन्सीको १ नम्बर बेडमा सारियो र त्यहाँ विभिन्नथरि मशिनहरू लाएर राखियो ।

उपचार चलिरहेका बेला २५ गते अचानक मेरो अक्सिजन एकदमै कम भयो र म बेहोस भए । अब मेरो स्थिति एकदमै गम्भीर भयो । धन्य ! टेकु अस्पतालका डाक्टर टीम सबै जना भेला भएर मलाई बचाउने प्रयासमा लाग्नुभयो ।

मलाई अलि–अलि केही  थाहा हुँदै थियो । डाक्टर अनुप सरल, मृदुभाषी, सहयोगी, मर्मस्पर्शी, सहनशील । उहाँको जति वर्णन गरे पनि कम होला जस्तो लाग्छ मलाई ।

अब उहाँ मसँग बोल्न र प्रश्न गर्न थाल्नुभयो । किनभने मैले नबोले सायद जे पनि हुन सक्थ्यो ।

डाक्टरको पहिलो प्रश्न – यो नानी को हो ?
मेरो जवाफ – मेरो भान्जी (सबिना)

दोस्रो प्रश्न – उ को हो ?
म – मेरो छोरा ।

तेस्रो प्रश्न – अमेरिकामा को हुनुहुन्छ ?
म – मेरो ज्वाइँ 

यति बोल्दा मेरो होस हरायो । अस्पतालमा मैले आफ्नै बारेमा केही थाहा नपाएपनि म निको भएर आएपछि छोराले मलाई सबै बतायो ।

अब मलाई बचाउन भेन्टिलेटरको आवश्यकता पर्‍यो तर कतै पनि भेन्टिलेटर पाइएन । नपाएपछि बचाउने आशा कम भयो तर ईश्वरको कृपा मलाई माया गर्नुहुनेहरूको प्रार्थना मिल्यो । डाक्टर र मेरो परिवारमा आशाका किरण पलाए । डाक्टर टीमले मलाई बचाउन सक्दो प्रयास गर्नुभयो ।

यसरी प्रत्येक दिन डाक्टर अनुप आएर मेरो ढाडमा धाप मार्दै भन्नुहुन्थ्यो, आमा तपाईं नआत्तिनुहोला, केही हुँदैन । उहाँको धापले ममा साहसको ऊर्जा थपिन्थ्यो ।

बिस्तारै ममा केही सुधार हुन थाल्यो । मेरो बेड नम्बर १ थियो । मेरो परिवार वरिपरि ५ वटा बेड थिए । म भेन्टिलेटरबाट हेरिरहन्थें । छेउछाउको बेडमा १ दिनमा १ जनासम्मको मृत्यु भयो ।

पहिला मलाई थाहा भएन । म नर्सलाई इशारा गर्थें, उनी पनि इसाना गर्थिन् रहनुभएन भनेर । अब बिस्तारै मैले बुझ्न थालें, किनभने मृत्यु हुने बित्तिकै आफ्नो मान्छे आउनुहुन्थ्यो । कसैले नमस्ते गर्ने, कोही रुन थाल्नुहुन्थ्यो तर कसैले पनि आफ्नो प्यारो मान्छेलाई अँगालो हाल्न सक्नुहुन्थेन ।

त्यो देखेर मेरो मनमा नानाथरिका कुरा खेल्दथ्यो र मौन रहेर मेरो आँखाबाट आँसु आफैं झर्दथ्यो । 

टेकु अस्पतालमा नर्सहरू पनि साह्रै मेहनती, सेवाको भावना भएका, सिरिन्जले दूध, दाल खुवाउने, बिरामीको सक्दो हेरचाह गर्ने । यसरी ८ दिनको भेन्टिलेटर बसाइपछि एक राति अचानक डा. अनुप आएर भन्नुभयो – आमा अब तपाईंलाई अर्को बेडमा सार्ने हो ।

म आत्तिएँ । उहाँले भन्नुभयो – आमा अलि सञ्चो भएको छ, त्यहाँ पनि भेन्टिलेटर अक्सिजन छ ।

मलाई बेड नम्बर २२ मा लगियो । त्यहाँ जम्मा ४ वटा बेड थियो । एउटामा म अरु ३ वटा । मैले सोचेको त्यहाँ देखिने दृश्य यहाँ नदेखिएला तर दैवलाई कहाँ मञ्जुर थियो । बिहान उठ्ने बित्तिकै यही क्रम थियो । यसरी मलाई ६ दिनपछि वार्डमा सारियो । वार्डबाट अन्त्यमा अक्सिजन लिएर हामी घर फर्कियौं, यसरी मेरो टेकु अस्पतालमा २७ दिनको बसाइ रह्यो ।

मैले कम समयमा धेरै अनुभव गर्न सकिन्छ भन्ने कुरा २७ दिनको अस्पताल बसाइमा थाहा पाएँ ।

अन्त्यमा डा. अनुपले मलाई प्रश्न गर्नुभयो – आमा के कोरोनाको महाकाललाई तपाईं बिर्सन सक्नुहुन्छ ?

मेरा आँखा रसाए । मैले भनें – जबसम्म मेरो सोच्ने शक्ति र ममा श्वास रहन्छ, तबसम्म म कदापी बिर्सन सक्दिनँ ।

यसरी म टेकु अस्पताल, अस्पतालका सबै टीम, डा. अनुप, डा. प्रमोद लगायत सबैलाई म हृदयदेखि मुरीमुरी धन्यवाद दिन चाहन्छु । डा. अनुप हजुरले चालेका प्रत्येक कदममा सफलता मिलोस् भन्ने आशिर्वाद दिन चाहन्छु ।

Maruti inside
TATA Below
NLIC
ncc inside
भदौ ११, २०७९

नेपालमा तीजको तरङ्ग १ महिना अघिदेखि नै देखिएको छ । हिन्दू महिलाका लागि तीज १ विशेष दिन मानिन्छ र एक पवित्र पर्व पनि । तीज पर्वमा व्रत र व्रत अगाडिको दरले पनि छुट्टै महत्त्व बोकेको हुन्छ । नेपाली समाजमा खिर ...

भदौ २५, २०७९

नेपालमा रेस्टुरेन्ट खोल्ने र डाइनिङ गर्नेको ट्रेन्ड ह्वात्तै बढेको छ । जहाँ त्यही रेस्टुरेन्ट खुलेका छन् र कुनै चलेका छन् त कुनै नचलेका पनि छन् । रेस्टुरेन्ट चल्नु/नच्नुका धेरै कारण हुन्छन् । तीमध्ये एक कारण हो मेनु पन...

असोज १, २०७९

चुकन्दर रसियनहरूका लागि अभिन्न सब्जी हो । परापूर्वकालदेखि नै रसियन परिकारमा चुकन्दर प्रयोग गरिँदै आएको हुन्छ । चाहे सुप होस् या सलाद, राइस होस् या जुस, उनीहरूका लागि यो सब्जी निकै मनपर्छ । चुकन्दरको फाइदा बुझ्द...

साउन २४, २०७९

‘विश्व आदिवासी दिवस’ आइरहँदा सधैं झै एउटा कुराको स्मरण आइरहन्छ ।  विभिन्न जातजातिको भेषभुषामा सजिएर टुँडिखेलको मैदान वा कुनै गैरसरकारी संस्थाले आयोजना गरेको कार्यक्रममा सहभागी भएका केही प...

असोज ८, २०७९

समाजमा विभिन्न किसिमका मानिसहरू भेटिन्छन्, सबैले आफ्नै कुरालाई ध्यान दिइरहेका हुन्छन् । जहाँकहीँ होस्, चाहे पार्टी, पिकनिक, समारोह, गोष्ठी, भेटघाट सबैतिर आफ्नै बखान गर्छन् आफ्नै नाम, काम, धाम, पेशा र व्यवसायको । ...

भदौ ४, २०७९

आयुर्वेदको पुरातन विज्ञानले हामीलाई सिकाउँछ कि समग्र कल्याण ध्यान, शारीरिक गतिविधि, हाम्रो वातावरण र खानाको सामंजस्यपूर्ण सन्तुलनमा आधारित छ । श्रीमान्को दीर्घायू होस् भनी हिन्दू महिलाहरूले तीजको व्रत बस्ने गरेका ...

रवीन्द्र मिश्रको हाँसो लाग्दो भाषण सुनेपछि...

रवीन्द्र मिश्रको हाँसो लाग्दो भाषण सुनेपछि...

असोज १३, २०७९

बीपी कोइरालाको आदर्श मैले बोकेको छु भन्दै चुनावको मुखैमा रवीन्द्र मिश्र राप्रपा नेपालको हलो तान्न आइपुगेका छन् । पशुपति शमशेर राणा जत्तिकै उमेरसम्म  बाँचेर भए पनि देशको रक्षा गर्ने अठोट लिएका मिश्रले देशमा...

सूचनाको हक : सुशासनका लागि अनिवार्य शर्त

सूचनाको हक : सुशासनका लागि अनिवार्य शर्त

असोज १२, २०७९

सूचना नै शक्ति हो । सूचनाले सही तथ्यको उजागर गर्दछ । सही सूचना व्यवस्थापनको प्रमुख स्रोत हो । सूचनाको स्रोतबाट शासनको प्रभावकारिता बढेको हुन्छ । शासनलाई बलियो बनाउन नागरिकले शासकीय क्रियाकलापको जानकारी लिन...

साख बचाउन चुकेकी राष्ट्रपति !

साख बचाउन चुकेकी राष्ट्रपति !

असोज ६, २०७९

नेपालमा फेरि एकपटक संविधानमाथि निर्मम हमला भएको छ । हुन त यो दुईपटक सम्म संसद् विघटन गर्न खोज्दा सफल नभएको घटनाको क्रमिक शृंखला नै हो । शान्ति प्रक्रिया अझै टुंगोमा पुर्‍याउन नसकेको नकारात्मक अवस्थालाई ...

ad
x