×

X
Nic Asia
Dabur
Khukuri

गोक्यो यात्रामा मज्जाले दुई दिनसम्म हिउँ पर्‍यो । हिउँसँग रमाउँदै र कति ठाउँमा लड्दै गोक्यो पुगियो । गोक्योको सुन्दरताको व्याख्या यसअघिको फोटो कथामा गरी सकें । गोक्यो तालसम्म यात्रामा हिउँ परेको कुरालाई फेरि पनि जोडेर केही फरक तस्वीरसहित यात्रालाई स्मरण गर्न मन लाग्यो । घुम्न जाने पर्यटकहरू आफ्नो गन्तव्यलाई नै अन्तिम लक्ष्य बनाएर निरन्तर यात्रा गरिरहन्छन् । बाटोमा देखिएका र भेटिएका कुराहरू उनीहरूलाई नौलो लाग्छ, त्यसबाट नयाँ अनुभूति संगाल्दै रमाउने पर्यटकहरूको विशेषता नै हो । वास्तवमा उनीहरूको उद्धेश्य नै नयाँ र नौलोपनको अनुभव गर्दै त्यसैमा रमाउनकै लागी पैसा र समय खर्चेर त्यस्ता फरक–फरक गन्तव्यमा पुग्ने गर्दछन् । 

LAxmi BAnk
nabil BANK inside


Advertisment
RMC TANSEN
cg elex island
NIC ISLAND BOX

प्रकृतिक सौन्दर्यताको मनोरम दृष्यमा रमाउँदै गोक्याे ताल पुग्ने क्रममा बाटोमा देखेको र भेटेका दृष्यले मलाई निकै छोयो । हिउँमा जीवन जिउने त्यहाँका स्थानीय मानिस, रैथाने चौपाया, पक्षीले हिमालको हिउँसँग जीवन बाँच्ने कला पनि सिकेका रहेछन् । प्रकृतिले उनीहरूलाई त्यो गुण प्रदान गरेको छ । भारी हिमपातले सेताम्मे बनेको खुम्बु क्षेत्रमा सबैको दैनिकी एकनासको थियो । सधैझै मानिसहरू आफ्नो काममा व्यस्त थिए । चौरीहरू हिउँको थुप्रोमा चर्न तयार थिए, हिमाली पक्षीहरू हिउँ बीच–बीचबाट निस्किएका बुट्यानहरूमा चरेर भोक मेटाइरहेका थिए । हिउँको चट्टान तैरिने गोक्यो तालमा जलहाँसहरू रमाइरहेका थिए । 


Advertisment
Saurya island

नेपाल भौगोलिक विविधताको अनुपम उहारले सुसज्जित भूमि हो । त्यसैले हामी हिमाल हेर्न, हिउँ खेल्न, हिमताल देख्न फरक भूगोलबाट खुम्बु क्षेत्रको पदयात्रामा निस्किएका थियौँ । केही घण्टाको यात्रामा नै हामी फरक भूगोल र फरक हावा–पानी पाउनसक्ने विशेषतायुक्त देशका नागरिक । यसमा हामीलाई गर्व छ ।  त्यसैले कहिले नदेखका यस्ता दृष्य र कुराहरूले आम मानिसलाई नौलो अनुभूति दिलाउँछ नै र मलाई पनि । भौगोलिक विविधताको फरकपनसँगै जोडिएर आउने अर्को विशेषता भनेको सुगमता र विकटता हो । हिमाली क्षेत्रहरू भनेको भौगोलिक विकटताको पर्याय हो, भन्न धक लाग्दैन । 

Vianet communication
IME BANK INNEWS

खुम्बु क्षेत्रको यात्रा गर्दा परेको हिउँले सबैलाई सोचेभन्दा धेरै रमाइलो अनुभव गराइरहेको थियो । मौसमले साथ दिएकैले होला, बेमौसममा हिउँ परेर हिउँसँग धित मरुन्जेल खेल्ने मौका पाइयो । हिउँसँग हामी रमाइरहँदा त्यस क्षेत्रको दैनिकीलाई भने असहज बनाएको थियो । हिउँले ढाकेर सेताम्मे बनेको विकट हिमाली बाटोमा ज्यानले थामेसम्मको भारीबोकेर हिँड्ने भरीयाको जीवनलाई पक्कै असहज बनाएको थियो । चरनमा चरेर बाँच्नु पर्ने चौरीहरू भोकै थिए त्यसैले तस्वीरमा देखिएजस्तै हिउँमा चर्न निस्किएका छन चौरीहरू । पक्षीहरू हिउँको थुप्रोमा आहार खोज्दै छन् । 

घर वरपर मात्र होइन घरको छानाले नै थाम्न नसक्ने गरी हिउँ परेको छ । डोकोले उघाएर आँगनमा परेको हिउँ पन्छाउँदै छन् स्थानीय महिला । माटो र चट्टान पूरै ढाकिने गरी परेको हिउँमा नांगो आँखाले हेर्न मिल्दैन । यात्रामा जतिसुकै कठिनाइ भए पनि सबैले हिमाली क्षेत्रमा जाँदा लगाइने एक विशेष प्रकारको चस्मा लगाउनै पर्ने । राति नसुत्दासम्म र बिहान उठ्नेवित्तिकै ओछ्यानबाटै चस्मा लगाएर मात्र बाहिर हेर्न मिल्ने । हामी कहिले हिउँ नदेखेका र हिउँ नखेलेकाहरू जाडोमा काठमाडौं वरपरका क्षेत्रमा हिउँ पर्दा भिडाम–भीड र ठेलम–ठेल गरेर हिउँ खेल्न जान्छौँ, तर यहाँ हिउँसँग खेलेर होइन संघर्ष गरेर जीवन बाँच्नु पर्दोरहेछ । यसरी नै बाँचेका छन् यहाँका सम्पूर्ण जीव–जीवात्मा ।

यातायातको सञ्जालले यस क्षेत्रलाई जोडेको छैन । सामान ओसार–पसार गर्ने प्रमुख साधन चौरी र स्वयं मानिसहरू नै हुन् । चौरीलाई भारी बोकाएर हिँडेका लस्करहरू देखिन्छन् । यही भारी बोकेर चौरीहरू आफू बाचेको छ र मानिसलाई पनि बचाएको छ । त्यसैले यस क्षेत्रमा हिउँ पर्दा सामान ओसर–पसारमा पनि असर पर्छ । 

हिमाली क्षेत्रको भीरमा नाउर चर्दैछ , त्यसैगरी साँझमा बास बस्ने तयारी गर्दै गरेको राष्ट्रिय पक्षी डाँफेले आफ्नो बहुरंगी शरीर देखाउँदै जो कोहीलाई मोहित बनाउँछ । गोक्यो तालको डिलमा बसेको एक जोडी कोङ्मा हिउँकुखुरा (टिबटेन स्नोकक)को प्रेमिल जोडी । हिउँमा चर्दै गरेको यी हिउँ कुखुरा । सेताम्मे हिउँसँग जीवन बाँचिरहेको छ । त्यहीको झार र घाँस खाएर बाँच्न सक्ने शाक्ति छ यिनीहरूमा । 

उच्च हिमाली क्षेत्रमा हिउँ र हिमालसँग त्यहाँका सबै प्राणी जगतले आफूलाई पूरै समायोजन गरेको छ । त्यस्तै वातावरणमा बाँच्न सक्ने शारीरिक स्वरुपको विकास गरेको छ । भौगोलिक उचाइसँगै यस क्षेत्रको वायुमण्डलमा अक्सिजनको मात्रा पनि कम हुन्छ । कम अक्सिजनमा पनि जीवन चलेकै छ, उनीहरूको । 

हामी केही दिनको पाहुना भएर घुम्न जाँदा जति रमाइलो अनुभूति प्राप्त हुन्छ, तर त्यही बसेर वास्तविक जीवन जिउनेहरूलाई मात्र थाहा होला भौगोलिक विकटताको पीडा र हिउँ पर्दा दैनिकीमा आइपर्ने कठिनाइ । 

हिउँ र हिमालसँग जोडिएको मात्रै पनि छैन हिमाली जीवनको दैनिकी । त्यस क्षेत्रका मानिसहरूको संस्कार, संस्कृति, भेषभुषा, भाषा र खानपान छुट्टै खालको छ । यस क्षेत्रको यात्रामा भेटिने मानिसहरू मिलनसार र आतिथ्य सत्कारमा मन, वचन र कर्मले समर्पित भएर लागेको देख्दा अतिथि देवो भवः भन्ने भनाइलाई व्यवहारमा उतारेको भान हुन्छ । यस क्षेत्रका पुरुषहरू घर बाहिरको काममा बढी व्यस्त हुन्छन् भने महिलाहरू घरधन्दा सँगै होटल व्यावसाय गर्ने गर्दछन् ।

आफ्नो मौलिक परम्परालाई जगेर्ना गर्ने कार्यमा महिलाहरू सक्रिय ढंगले लागेका छन् । उनीहरूले आमा समूह बनाएर विभिन्न सामाजिक सांस्कृतिक कार्यमा आफूहरूलाई सहभागी गराएका छन् । यस क्षेत्रमा आएका पर्यटकहरूलाई मौलिक भेषभुषामा स्थानीय खानाको परिकार बनाएर खुवाउन महिलाहरू सक्रिय छन् । आलुको विभिन्न परिकारहरू यस ठाउँको विशेषता  हो । आलुको रोटी यस क्षेत्रमा आउने पर्यटकलाई खुवाउन छुटाउँदैनन् यहाँका स्थानीहरूले । 

नेपालको सबैभन्दा धेरै हिमाल भएको जिल्ला सोलुखम्बु हो । यसलाई हिमाली हब भनेर पनि चिन्ने गरिन्छ । विश्वको सर्वोच्च शिखर सगरमाथालगायत ६ हजार मिटरभन्दा अग्ला ल्होत्से, नुप्से, चोयू, ल्होत्सेसार, पुमोरी, आमादब्लम, थामसेर्कुजस्ता हिमचुचुराहरूले यस क्षेत्रको गौरव र पर्यटक आकर्षणलाई अझ बढाएका छन् । यहाँ स्थानीय बासिन्दा र पर्वतारोहीहरूले प्रयोग गर्दै आएका गोक्यो, खुम्बु, छुकुम र नाङ्गपा मुख्य चारवटा उपत्यकाहरू रहेका छन् ।

खुम्बु क्षेत्रको हिमाल र तालसँग मात्र जोडिएको छैन सांस्कृतिक महत्वको क्षेत्र पनि हो । यहाँका तेङ्बोचे, पाङ्बोचे तथा थामे गुम्बाहरूमा बौद्ध धर्मको शिक्षा–दीक्षा प्रदान गरिन्छ । मुख्यतः हिमालहरू र यस क्षेत्रको मनोरम दृश्य हेर्न, पर्वतारोहण गर्न, शेर्पा संस्कृति तथा वन्यजन्तु अवलोकन गर्न बर्सेनि हजारौँ पर्यटकहरू यहाँ आउने गर्दछन् । पर्यटनको विकासबाट यहाँका बासिन्दाहरूको आर्थिक विकासमा ठूलो टेवा पुगेको छ । 

 

Maruti inside
Mega
NLIC
TATA Below
ncc inside
मंसिर ३, २०७९

‘यहाँ चिया कपमा मात्र सर्भ गरिन्न, यहाँ चियाले सास फेरेको देख्न पाइयो,’ चिया पिएपछि ईलाका हुलाक कार्यालयका कार्यालय प्रमुख सागर भट्टराईले दिएको प्रतिक्रया हो यो ।    ‘चियासँगै ग...

कात्तिक ११, २०७९

कास्कीको पोखरा महानगरपालिका–३२ पृथ्वी राजमार्गमा पर्ने तल्लो गगनगौडाबाट तनहुँको शुक्लागण्डकी नगरपालिका–१ को सेराबेंसी अहिले भने सवारीसाधनबाट ५/७ मिनेटमा पुग्न सकिन्छ ।  गगनगौंडाबाट सेराब...

कात्तिक २६, २०७९

आगामी मंसिर ४ गते हुने प्रतिनिसभा र प्रदेशसभा सदस्य निर्वाचनमा उम्मेदवारले यसपटक पनि  मतदातासमक्ष मत माग्ने क्रममा कानून बनाउने मूल जिम्मेवारीभन्दा विकास निर्माणकै एजेण्डा प्रस्तुत गरेको पाइएको छ । प्रतिन...

मंसिर १६, २०७९

कञ्चनपुरको भीमदत्त नगरपालिका–१८ जानकी टोलका ३१ वर्षीय सागर क्षेत्रीले ८ वर्ष अगाडि स्नातक अध्ययन गर्दैगर्दा स्वदेशमै रोजगारी खोजे तर केही पाएनन् । आफ्नै काम गर्न उनीसँग लगानी पनि थिएन । त्यसपछि निराश बन्द...

मंसिर १६, २०७९

आधुनिकताका नाममा परम्परागत गुन्द्री बुन्ने, दुनाटपरी बनाउने चलन हराउँदै गएको अवस्थामा एक विद्यालयले प्रयोगात्मकसँगै व्यावहारिक ज्ञान, सीप सिकाउने अभियान थालेको छ । कक्षा कोठाभित्र पढाइने सैद्धान्तिक ज्ञानले मा...

कात्तिक ११, २०७९

कैलालीको टीकापुर नगरपालिका–२ का वीरबहादुर चौधरी तिहारका दिन निकै हतारमा थिए । हतारमा घरबाट निस्केका उनले टीकापुर र बर्दिया जोड्ने कर्णाली नदीको सन्कट्टीमा १ घण्टा कुर्नुपर्‍यो । डुङ्गा (स्टिमर) क...

संसदीय अग्निपरीक्षामा नयाँ अनुहार : सिंहदरबार पुगेर परीक्षण हुन दिऔं

संसदीय अग्निपरीक्षामा नयाँ अनुहार : सिंहदरबार पुगेर परीक्षण हुन दिऔं

मंसिर २१, २०७९

यसपटकको निर्वाचनले आश्चार्यचकित पार्ने गरी मतपरिणाम ल्याएको छ । पूर्व पञ्चहरूको पार्टी राप्रपालाई मत परिणामले राजनीतिक पुनर्जीवनको आश्रयका लागि हौसला प्रदान गरेको छ । जसका कारण जमिन, धर्म र पुरातन संस्कारको &lsq...

माननीय तोसिमाजी, अहिलेलाई यत्ति गर्नुस्, बाँकी पछि है !

माननीय तोसिमाजी, अहिलेलाई यत्ति गर्नुस्, बाँकी पछि है !

मंसिर २०, २०७९

तोसिमा कार्कीजी, नमस्कार ! सांसद हुनु भएकोमा सबैभन्दा पहिला तपाईंलाई बधाई र शुभकामना । तपाईंसँग मेरो प्रत्यक्ष भेटघाट र कुराकानी भएको छैन । खासमा चुनावअघि नै मेरो छिमेकका साथीहरूले तपाईंलाई टोलमा...

मधेशमा सीके राउतको उदय भयो भनिहाल्नु हतारो हुन्छ : सीके लाल [कुराकानी]

मधेशमा सीके राउतको उदय भयो भनिहाल्नु हतारो हुन्छ : सीके लाल [कुराकानी]

मंसिर ९, २०७९

मधेश आन्दोलनबाट उदाएका राजनीतिक दलहरूको अहिले भएको हार स्वाभाविक नै हो । केही दिनपछि मान्छेमा वितृष्णा आउनु स्वाभाविक नै हो । मधेश आन्दोलनको आक्रोश मत्थर भएको छ । सबै आ-आफ्नै कामधन्दामा लागेका छन् । नुन, तेल,...

ad
x