×

X
Nic Asia
Dabur
Prabhu Bank
Khukuri

शहरको साझा समस्याबारे ध्यानाकर्षण

माननीय तोसिमाजी, अहिलेलाई यत्ति गर्नुस्, बाँकी पछि है !

काठमाडाैं | मंसिर २०, २०७९

NTC
Argakhanchi Cement
Premier Steels
TVS INSIDE

तोसिमा कार्कीजी, नमस्कार !

yONNEX
LAxmi BAnk
nabil BANK inside

सांसद हुनु भएकोमा सबैभन्दा पहिला तपाईंलाई बधाई र शुभकामना । तपाईंसँग मेरो प्रत्यक्ष भेटघाट र कुराकानी भएको छैन । खासमा चुनावअघि नै मेरो छिमेकका साथीहरूले तपाईंलाई टोलमा बोलाएर कुरा गरौं, कस्तो सोच भएको मानिस हुनुहुँदोरहेछ पत्ता लगाऔं र चित्त बुझे भोट पनि दिनुपर्छ भन्दै हुनुहुन्थ्यो । नयाँ अनुहार र जोश जाँगर देखेर होला, तपाईंप्रति हाम्रो टोलतिर पनि निकै चर्चा थियो । चुनावी रिपोर्टिङका लागि म देश दौडाहामा थिएँ । चुनावको दुई दिनअघि मात्र काठमाडौं आइपुगें । त्यसैले भेट हुन पाएन । म तपाईंको निर्वाचन क्षेत्रको बासिन्दा (मतदाता हुँ ) । ढिलोचाँडो भेट हुने नै छ ।


Advertisment
NMB BANK
RMC TANSEN
NIC ISLAND BOX

म ललितपुर महानगरपालिकाको अन्तिम बिन्दु (वडा नं. २२ स्थित चुनिखेल, तपस्थली)  आवासभित्र बस्छु । त्यो नयाँ बस्ती हो । तर ललितपुर जिल्लामा बस्न लागेको १३ वर्ष पुगेछ । तपाईंलाई मैले १३ वर्षदेखि देखे/भोगेको ललितपुरको अवस्थाबारे क्रमशः बताउँदै जानेछु । यो आलेखमा चाहिँ म धुलो र त्यसले पारेको असरको मात्र चर्चा गर्नेछु । 

मेरो सानो परिवार छ । दुई सन्तान, श्रीमती र म । श्रीमती र म दुवै कामको सिलसिलामा अति नै व्यस्त हुन्छौं । केही वर्ष अघिसम्म त यूएनको जागिरका कारण मभन्दा पनि श्रीमती असाध्यै व्यस्त हुन्थिन् । बच्चा भएपछिचाहिँ उनले परिवारलाई (खासगरी बच्चाको स्वास्थ्यमा) बढी समय दिन थालिन् । हरेक बाबुआमालाई आफ्ना सन्तानको माया हुन्छ । हामी कसरी अपवाद हुन सक्छौं र ? 


Advertisment
cg elex island
Saurya island

बच्चाहरूको हुर्काइ, स्याहार र भविष्यका लागि म बढी काममा खट्ने र मेरो श्रीमतीले जागिरलाई कम समय दिने सहमति भयो र श्रीमतीले जागिरलाई भन्दा बच्चाहरूलाई बढी समय दिन थालिन् । मैले आलेखेको शुरूमै आफ्नै परिवार र सन्तानको बारेमा प्रसंग उल्लेख गर्नुको कारण छ । त्यही कारणवरिपरि नै यो आलेख केन्द्रित छ ।

पर्याप्त समय दिँदादिँदै पनि मेरा दुई छोराहरू प्रत्येक महिना बिरामी परिरहन्छन् । जब बच्चाहरू बिरामी हुन्छन्, राम्रोसँग खाँदैनन्, निन्याउरो भैरहन्छन्, त्यसपछि घरमा एकाएक खुशी हराउँदोरहेछ । जब बच्चाहरू कैयौं दिन खाना नखाई खोकेकोखोक्यै मात्र गर्छन् नि, आमाबुवालाई त्यसले छटपटी हुँदोरहेछ । हो, कैयौं वर्षदेखि हामी त्यही छटपटीबाट गुज्रिरहेका छौं । यो शहरमा त्यसरी छट्पटाउने अभिभावक हामी मात्र चाहिँ होइनौं । यो हामीजस्ता हजारौं अभिभावकको साझा समस्या थियो, छ र अब पनि कसैले पहल नगरे अझै कैयौं वर्षसम्म रहिरहेनछ ।

Vianet communication
IME BANK INNEWS

चुनावअघि म डडेल्धुरामा पुगेर सागर ढकाल र शेरबहादुर देउवाको चुनावी प्रतिस्पर्धाको रिपोर्टिङ गर्दै थिएँ । दिउँसो काठमाडौंबाट श्रीमतीको फोन आयो । उनले मलाई फोनमा रुघाखोकी, एलर्जी र घाँटी खसखस हुने समस्याले छोराहरू बिरामी परेको जानकारी गराइन् । श्रीमतीको घरायसी रिपोर्टिङले मेरो चुनावी रिपोर्टिङको रस नै मार्‍यो ।

सांसद पदमा निर्वाचित हुनासाथ तपाईंले देखाएको सक्रियताप्रति मैले व्यंग्य गर्न खोजेको होइन । सांसदको सीमा मलाई थाहा छ । सासंद पदको शपथ पनि नलिँदै जनताका समस्या समाधानमा जुन पहल गर्न खोज्दैहुनुहुन्छ, म त्यसको समर्थन गर्छु ।

साँझपख होटलको कोठामा बसेर म सागर र शेरबहादुरको स्टोरी लेख्दै थिएँ । काठमाडौंबाट श्रीमतीले ह्वाट्सएपमा भिडियो कल गरिन् र मसँग दुई छोराले कुरा गर्न चाहेको बताइन् । यसो हेर्छु, दुवै छोराका आँखा रसाएका । खोक्दाखोक्दै गलेका । मसँग दुई मिनेट कुरा गरुञ्जेल कान्छोले कैयौंपटक खोकिरह्यो । ठूलो छोरो पूरै लोलाएको देखिन्थ्यो । ऊ राम्रोसँग बोल्न सकेन । खोक्दाखोक्दै कान्छोको पनि बोली फुटेन । म घर छाडेर हिँडेको ९ दिन भैसकेको थियो । छोराहरूको त्यो अवस्था देखेपछि सागर र शेरबहादुरका बारेमा जुन जाँगरका साथ आलेख लेख्ने तयार गर्दै थिएँ, मेरो जाँगरै मर्‍यो । मैले लेख्न सकिनँ । 

मेरो छोराहरूसँगको कुराकानी सकिन नपाउँदै मसँगै रहेका सहकर्मी सुशील पन्तको फोन बज्यो । मञ्जुजी (सुशीलकी श्रीमती) ले छोरीसँग कुरा गर्नुस् भन्नका लागि सुशीललाई फोन गर्नुभएको रहेछ । सुशील छोरीसँग कुरा गर्दै जाँदा एकाएक म जसरी नै नर्भस भयो । कारण उही थियो– सुशीलको छोरी पनि रुखाखोकी र एलर्जीबाट ग्रस्त भएकी रहिछन् र कैयौं दिनदेखि राम्रोसँग खाना नखाई, स्कूल नगई घरमै बसेकी रहिछन् । जति औषधि खुवाउँदा पनि निको नभएपछि मञ्जुजीले आत्तिँदै फोन गर्नुभएको रहेछ । हाम्रो कार्यालयमा काम गर्ने अधिकांश सहकर्मी यस्तै समस्या सुनाइरहनुहुन्छ ।

तोसिमाजी, तपाईंलाई लाग्ला बच्चाहरूमा देखिने यो त सामान्य समस्या हो । खासमा जतिसुकै आदर्शका कुरा गरे पनि मानिस पहिला आफ्नै समस्या सुनाउन चाहन्छ । त्यसैले मैले आफ्नो परिवार र सहकर्मीको प्रसंगबाट विषयको उठान गरेको हुँ । तर, मलाई यो राम्रोसँग थाहा छ कि धुलोधुवाँ र फोहाेरका कारण मेरा सन्तानभन्दा कैयौं गुणा बढी नख्खु पुल वरपरका सयौं बालबच्चा प्रताडित छन् । नख्खु त्यही क्षेत्र हो जुन मैले देखेअनुसार भन्ने हो भने १० वर्षभन्दा बढी समयदेखि चौबीसै घण्टा धुलो, धुवाँ र फोहोरबाट आक्रान्त छ । सिंगो काठमाडौं र ललितपुर शहरको साझा समस्या पनि यही हो । भक्तपुर पनि अछुतो छैन । देशका अधिकांश भागको अवस्था अहिले यही छ ।

फ्रिजको चिसो खुवाएर, जे पायो त्यही खाना खुवाएर या हेरविचार नपुर्‍याएर पो बिरामी परेका हुन् कि भन्ने लाग्नसक्छ, तर त्यो पटक्कै हैन । हामी यो विषयमा सधैँ सचेत रहन्छौं । हाम्रा बच्चा बिरामी परिरहनुको प्रमुख कारण बाटो विस्तार गर्ने नाममा भत्काइएका सडकबाट निस्केको धुलो, धुवाँ, हिलो, फोहर र अस्तव्यस्त वातावरणले नै हो । जुन नियमित चेकजाँचमा लैजाँदा चिकित्सकहरूले पनि भन्ने गर्नुभएको छ । पिच सडकको दायाँबायाँ जमेको धुलोबाट उड्ने विषादीयुक्त धुलोका कारण हाम्रा बालबच्चामा असर परिरहेको छ । दैनिक स्कूल जाँदाआउँदा त्यही धुलो र धुवाँका कारण हाम्रा बच्चा फ्रेस हुँदैनन् । 

तोसिमाजी, 

केही दिनअघि तपाईंले सडक विस्तार आयोजनाका प्रमुखसँग भेट गरेर भैँसेपाटी उकालोको सडक समयमै सम्पन्न गर्न आग्रह गरेको आशयको सन्देश फेसबूकमा पोस्ट गर्नुभएछ ।  मेरो श्रीमतीले मेरो ह्वाट्सएपमा तपाईंको त्यो स्टेटसको स्क्रिनशर्ट पठाइन् । क्लिक गरेर राम्रोसँग हेरें र पढें ।

तपाईंको त्यो स्टेटस देखेपछि र यो आलेख लेख्दै गर्दा मेरो घरका दुई फुच्चे फेरि त्यही धुलो, धुवाँ र एलर्जीका कारण थलिएका छन् । म डढेल्धुरामा छँदा र काठमाडौं फर्केपछिको जम्मा तीन हप्ताको बीचमा मेरा सन्तान दुईपटक यही धुलोधुवाँबाट प्रताडित भइसकेका छन् । लामो समययदेखि यो सिलसिला चलेको चल्यै छ । कान्छो एक सातादेखि स्कूल जान सकेको छैन । ठूलो छोराले स्कूलका कैयौं कार्यक्रम मिस गरिरहेको छ । हुँदाहुँदा हिजोदेखि तिनै दुई छोराको स्याहारसुसारमा अहोरात्र खटिने श्रीमती पनि धुलोधुवाँको एलर्जीकै कारण ढलेकी छन् । हेर्नुस् त, विडम्बना । अनि हेर्नुस्, तपाईंले आयोजना प्रमुखलाई भेटेको स्टेटस पोस्ट गर्दैगर्दा मेरो परिवारको हालत । म त पत्रकारितामा छु र लेख्छु । यसरी नलेख्ने, नभन्ने तर मेरो परिवारको जस्तै हालतबाट गुज्रनेको संख्या कति होला यो शहरमा ? 

तोसिमाजी, तपाईं त पेशाले चिकित्सक पनि हो क्यारे । काठमाडौं र ललितपुरका अस्पतालहरूको बाल उपचार शाखा या बाल चिकित्सक कक्षबाहिर आफ्ना स–साना नानीबाबु च्यापेर लाइनमा उभिने आमाबाबुको लर्को तपाईंले देखेकै हुनुपर्छ । त्यहाँ अधिकांश यही धुलोधुवाँ र प्रदुषणका कारण पीडित भएर पुग्नेहरू भेटिन्छन् । छोरा अस्वस्थ भएर अल्का अस्पतालका चिकित्सक डा. अरुण शर्मालाई वर्षमा २०/२२ पटक भेट्न गएको अनुभव हामीसँग छ । प्रत्येक भेटमा हाम्रो छोराको स्वास्थ्य जाँचपछि डाक्टरको जवाफ हुनेगर्छ– बच्चामा कुनै गम्भीर रोग या समस्या छैन । यो केबल धुलोधुवाँ र एलर्जीका कारण हो । 

यो हाम्रो मात्र अनुभव र भोगाइ होइन । त्यसैगरी बाल चिकित्सककोमा धाइरहने हजारौं, लाखौं अभिभावकको पीडा यही थियो र छ । 

सांसद चुनिएपछि तपाईंले गर्न खोजेको काममा मेरो समर्थन मात्र होइन, सहयोग पनि रहनेछ । तर, त्यसरी आयोजना प्रमुखलाई भेटेर कुरा गर्दैमा तपाईंले चाहेजस्तो सडक समयमै मर्मत होला भनेर विश्वास नगरिहाल्नुहोस् । भेट्दैमा समस्या समाधान भैहाल्छ भन्ने तपाईंलाई लागेको हो भने कृपया त्यो भ्रमबाट आजै मुक्त हुनुहोला ।

भैँसेपाटी पुग्ने उकालो बाटो फराकिलो पार्ने नाममा भत्काएको ६ वर्षभन्दा बढी भयो । त्यहाँ ६ वर्षदेखि धुलोधुवाँ उडेको उड्यै छ । वर्षाको समयमा त्यही सडकमा हिलो जमेर दुर्घटनामा पर्नेको संख्या धेरै छ । हिलाम्मे बाटोमा सवारी दुर्घटनामा परेका कैयन निर्दोष आमाबुवा र तिनका सन्तानलाई म स्वयंले नजिकैको मेडिसिटी र अल्का अस्पताल पुर्‍याएको छु । भैँसेपाटीको डिसहोमदेखि चुनिखेल खण्ड फराकिलो पार्ने नाममा सडक भत्काएको चार वर्ष नाघिसक्यो । भैँसेपाटी आवास गेटदेखि डिसहोमसम्मको खण्ड पिच त छ, तर त्यो सडकको दायाँबायाँ जमेको धुलो हेर्नुभएको छ तोसिमाजी ? हो, तिनै सडकबाट उड्ने धुलोधुवाँ, फोहर र दुर्गन्धित वातावरणले हाम्रा घर, भान्सा, सिरानी भिजेका छन् । मेरा र मेराजस्ता हजारौं अभिभावकका सन्तान यो शहरमा हरेक दिन तड्पिन बाध्य पारिएका छन् । सडक भत्काएर र अलपत्र पारेर ठेकेदार कता बेपत्ता छ ? पशुपतिनाथलाई पनि थाहा छैन । तपाईं सडक विस्तार आयोजनाका प्रमुखलाई भेट्न पुग्नुभएछ । म सोध्न चाहन्छु, ठेकेदार कहाँ रहेछ ? के गर्दै रहेछ ? केही पत्तो पाउनुभयो ? 

तपाईंले जुन आयोजना प्रमुखलाई भेट्नुभयो उनलाई मैले केही महिनाअघि सडक छिटो सम्पन्न गर्न, व्यापक निरीक्षण गर्न र ठेकेदारलाई निरन्तर दबाब दिन आग्रह गरेको थिएँ । वर्षातको समय थियो । घरबाट कार्यालय आउँदा आमा र छोरी स्कूटी दुर्घटनामा परेका थिए । रगताम्मे उनीहरूलाई अस्पताल पुर्‍याएर कार्यालय पुग्दा मेरो मन भक्कानिएको थियो । त्यही समयमा आयोजना प्रमुखलाई फोन गरेर अलि आक्रोशित हुँदै चाँडो काम गर्न र ठेकेदारलाई दबाब दिन अनुरोध गरेको थिएँ । हामीले तिरेको करबाट सेवासुविधा बुझ्ने सार्वजनिक पदमा बसेको कर्मचारीले म जस्ता नागरिकको आक्रोशको भाव बुझ्नु त कता हो कता उल्टै ती आयोजना प्रमुख मेराविरुद्ध जिल्ला प्रशासन कार्यालय ललितपुरमा उजुरी दिन पुगेका थिए । थाहा छैन, ती आयोजना प्रमुखले तपाईंसँग चाहिँ कस्तो व्यवहार गरे कुन्नि ।

पढ्नुहोस्, यो लिंक :

सांसद पदमा निर्वाचित हुनासाथ तपाईंले देखाएको सक्रियताप्रति मैले व्यंग्य गर्न खोजेको होइन । सांसदको सीमा मलाई थाहा छ । सासंद पदको शपथ पनि नलिँदै जनताका समस्या समाधानमा जुन पहल गर्न खोज्दैहुनुहुन्छ, म त्यसको समर्थन गर्छु । कतिपयले तपाईंको पार्टीका सभापति रवि लामिछाने, तपाईं स्वयं र तपाईंका साथीहरूले शुरूमै देखाएको सक्रियतालाई मन नपराएको पनि देखियो । सांसदको काम त नीति नियम बनाउने पो हो, आफैँ कार्यालय धाउने हो र ? भनेर उडाएको पनि पाइयो । 

यति गर्दा कानून हातमा लिएको ठहर्दैन । यी सबै सभ्य, संयम, नम्र र व्यावहारिक भएर गर्न सकिने काम हुन् । यी धुलो नियन्त्रणसँग सम्बन्धित सुझाव मात्र हुन् । अरू आलेखमा तपाईंले गर्नुपर्ने यस्ता थुप्रै विषयमा चर्चा गरौंला ।

बिल्कुल नआत्तिनु होला । सांसदले केवल संसद्मा उभिएर यस्तो कानून बनाऊँ, यसो गरौं, उसो गरौं भन्दैमा समस्या समाधान हुने होइन । तपाईं र तपाईंको पार्टीका २०/२१ जना सांसदले चहाँदैमा कानून संशोधन भैहाल्ने पनि होइन । दबाबचाहिँ पर्न सक्छ ।

सांसद भएपछि संसदबाहेक अन्त जानै हुन्न, सानासाना विषयमा ध्यान दिनैहुन्न, सडकको निरीक्षणमा निस्कनै हुँदैन भन्ने सोचाइ आफैँमा नकरात्मक ग्रन्थीको उपज हो ।

पुराना पार्टी र तिनका नेताबाट जनताले धेरै ठूलो आशा केही गरेकै होइनन्, घरै अगाडिको सडकबाट चौबीसै घण्टा उड्ने धुलो मात्र नियन्त्रण हुँदा पनि जनता गद्गद हुन्छन् । तपाईं र हाम्रा बच्चाको स्वास्थ्यमा धुलोको असर पर्न पाउँदैन ।

तोसिमाजी,

तपाईं हाम्रो प्रतिनिधि हो । अब तपाईंलाई म यो आलेखमा केही सुझाव दिन चाहन्छु । तपाईं साँच्चै मन, वचन र कर्मले जनताको सेवा गर्ने पवित्र उद्देश्यका साथ मैदानमा उत्रनुभएको हो भने तत्कालका लागि निम्न विषयमा ध्यान दिँदा उपयुक्त होला :

१. पहिलो चरणमा ललितपुर महानगरभित्र कहाँ–कहाँ सडक भत्काएर अलपत्र पारिएको छ, त्यसको तथ्यांक संकलन गर्नुस् ।

२. भौतिक पूर्वाधार मन्त्रालय, सडक विभाग, सडक विस्तार आयोजना र ठेकेदारलाई लिएर सडक निरीक्षणमा निस्कनुस् ।

३. तपाईं जुन सडकको निरीक्षण गर्दै हुनुहुन्छ, त्यहाँका सम्बन्धित सरकारी कर्मचारी र ठेकेदारलाई यो काम किन समयमै भैरहेको छैन भनेर सोध्नुहोस् । उनीहरूले दिने जवाफ नोट गर्नुहोस् ।

४. कर्मचारी र ठेकेदारसँग अब कुन मितिभित्र अलपत्र पारिएको सडक मर्मत र पिच हुन्छ भनेर कमिटमेन्ट (समयसीमा तोकेको जवाफ) लिनुहोस् ।

५. त्यसरी उनीहरूबाट कमिटमेन्ट लिएको १५ दिनपछि फेरि अनुगमनका लागि तिनै कर्मचारी र ठेकेदालाई लिएर फिल्डमा पुग्नुहोस् । 

६. प्रगति भए/नभएको आफैंले नियाल्नुहोस् । प्रगति नभएको रहेछ भने ती कर्मचारी र ठेकेदारलाई समयमै काम सक्न चेतावनी दिनुहोस् । 

७. त्यस्तो चेतावनी दिएको अर्को १५ दिनमा फेरि अनुगमनमा निस्कनुहोस् । फेरि पनि प्रगति भएको पाउनुभएन भने सडकका कर्मचारी, ठेकेदार र संलग्न सबैले तपाईंको दबाबका बावजुत काम नगरेको भनेर पत्रकारलाई बोलाएर सविस्तार जानकारी गराउनुहोस् । 

८. सडक निर्माण या विस्तारको ठेक्का सम्झौता हुनासाथ ठेकेदारले अयोजनाबाट पैसा बुझिसकेको हुन्छ र त्यसको निश्चित प्रतिशत कमिसन उसले सम्बन्धित आयोजनाका कर्मचारीलाई घूस स्वरूप दिएको हुन्छ । यो तथ्य हामीले हाम्रो खोज रिपोर्टहरूमा सार्वजनिक गरिसकेका छौं । 

९. कुन आयोजनाको ठेक्का सम्झौता हुनासाथ कुन ठेकेदारले कति रकम बुझिसकेको रहेछ, त्यसको सबै हिसाबकिताब माग्नुस् । र, त्यसको विवरण पनि मिडियालाई दिनुस् ।

१०. यो अभियानलाई ६ महिनासम्म निरन्तर जारी राख्नुहोस् । पत्रकारसँग नियमित सम्पर्कमा बस्नुहोस् । झक्झक्याएको झक्झक्याइ गरिरहनुहोस् । यति गर्दा कसो परिवर्तन नआउला ? 

११. आफ्नो क्षेत्रमा सबैभन्दा बढी धुलो उड्ने क्षेत्रको पहिचान गर्नुहोस् ।

१२. धुलो उड्ने क्षेत्रको निरीक्षणमा निस्कनुहोस् ।

१३. के कारणले धुलो उडेको रहेछ, त्यसको पहिचान गर्नुहोस् ।

१४. त्यसपछि ललितपुर महानगरपालिका (वा सम्बन्धित पालिका)को कार्यालयमा जानुस् । 

१५. त्यहाँ धुलो सफा गर्ने मशिन कतिवटा छन् र कहाँ अनि कसरी थन्केर बसेका छन् भनेर विवरण लिनुस् ।

१६. मशिनले सफा गर्दैमा हुने ठाउँमा तपाईं स्वयं आफैँ मशिनसँगै पुग्नुहोस् र सफा गर्न लगाउनुहोस्, आफ्नै उपस्थितिमा । (यद्यपिचाहिँ मशिनले धुलो सफा गर्दैमा धुलो सदाका लागि नियन्त्रण हुन्छ भन्नेमा विश्वास गर्दिनँ र धुलोको स्रोत पहिचान गरी दिगो समाधान खोज्नुपर्छ भन्ने मान्यता राख्छु । तर, महंगो मूल्यमा खरिद गरिएका मशिन थन्क्याएर राख्नुभन्दा उपयोगमा ल्याउनु राम्रो हुन्छ भन्ने मेरो बुझाइ हो ।)  

१७. मशिनले सफा गर्दैमा नहुने/नपुग्ने स्थान रहेछ भने सडक पिच या के गर्दा धुलो नियन्त्रण हुन्छ, त्यसका लागि सम्बन्धित सरकारी कार्यालयमा जाने, बैठक गर्ने, समाधानको उपाय पहिचान गर्ने र कामका लागि दबाब दिने गर्नुस् । यसलाई निरन्तर जारी राख्नुहोस् । तपाईंलाई थाक्ने छूट छैन ।

तोसिमाजी,

यति गर्दा कानून हातमा लिएको ठहर्दैन । यी सबै सभ्य, संयम, नम्र र व्यावहारिक भएर गर्न सकिने काम हुन् । यी धुलो नियन्त्रणसँग सम्बन्धित सुझाव मात्र हुन् । अरू आलेखमा तपाईंले गर्नुपर्ने यस्ता थुप्रै विषयमा चर्चा गरौंला । माथिका सुझाव पढेपछि तपाईंलाई लाग्ला यी त ललितपुरका मेयरले गर्ने काम हुन् । या ललितपुर महानगरपालिकाले गर्ने काममा म कहाँ मुछिनु ? त्यो सही पनि हो । तर ललितपुर महानगरपालिका या उसका प्रमुखले यति काम गरेको भए तपाईंलाई यो सुझाव दिनैपर्ने थिएन । एकपटक प्रयास गरेर त हेरौं । राम्रो काममा अघि बढ्दा कसले के भन्छ, त्यो बिर्सनुहोस् । काममा फोकस हुनुहोस् । आलोचकलाई बोलीले होइन, कामले जवाफ दिनुहोस् ।

यो आलेख पढेपछि, तपाईंको मनमा एउटा प्रश्न उब्जने छ । यो पत्रकारले मलाई त खुब ठूल्ठूला अर्ती दिएछ, आफूलेचाहिँ पत्रकारिताको माध्ययमबाट किन केही नगरेको होला ? माफ गर्नुहोस्, धुलो नियन्त्रणका लागि मैले पत्रकारिताका माध्ययमबाट केही नै नगरेको चाहिँ होइन । हामी पत्रकारले लेखेर दबाब दिने बाहेक के नै गर्न सक्छौं र ? यी हेर्नुस् त, हामीले लेखेका यी लेख र रिपोर्टहरू यसै आलेखको अन्तिममा राखेको छु ।

तर अहँ, यी लेख र रिपोर्टले गैंडाको छाला भएका नेता, कर्मचारी र ठेकेदारलाई पटक्कै छोएन । त्यसैले एकपटक तपाईंको ध्यानाकर्षण गराएको हो है । अब गरेर देखाउने कि फेसबूकमा स्टेटस लेखेर बस्ने, तपाईं नै रोज्नुस् ।

लोकान्तरमा प्रकाशित धुलोधुवाँसँग सम्बन्धित सामग्री :

 


अन्त्यमा,

आदरणीय पाठकवृन्द, यो देश अब तपाईं हामी सोझा, इमान्दार र कर्म गरेर खाने निर्दोष नागरिकका लागि रहेन । यो देश त केवल भ्रष्ट, दलाल, विचौलिया, लुटेरा र पापीहरूका लागि स्वर्गजस्तै बन्यो । अब अति भयो । म मेरो पेशाबाट जेहाद छेड्छु । तपाईं आमनागरिक पनि सचेत हुनुहोस्, उठ्नुस्, जाग्नुस् । भ्रष्टलाई निमिट्यान्न पारौं । ओझा र थापाजस्ता गैरजिम्मेवार कर्मचारीलाई सदाका लागि बिदाइ गरौं । र लागौं, यो देशको काँचुली फेर्ने, तपाईं हाम्रा बुवाआमा, दाजुभाइ र दिदीबहिनीका चहर्‍याइरहेका घाउहरूमा मलम लगाउने वास्तविक राजनेताको खोजीमा । नत्र हामीले सधैँ दुःख पाइरहनेछौं । ओझा र थापाजस्ता नालायकहरूको हालीमुहाली चलिरहनेछ । हाम्रो आवाज दबाइनेछ । रोज्ने कुन– अत्याचार, अन्याय, पीडा, भ्रष्टाचार कि समाजमा सुशासन, कानूनी राज, समृद्धि र परिवर्तन ? तपाईं र मैले चाल्ने कदममै भर पर्नेछ ।   

हेर्नुहोस्, धुलोधुवाँ, हिलो र सडकहरूको बेहालबारे लोकान्तरमा अहिलेसम्म प्रकाशित सामग्री :

 


 

hAMROPATRO BELOW NEWS
Maruti inside
NLIC
TATA Below
पुस १४, २०७९

करीब डेढ महिना अगाडिको कुरा हो । मुलुकमा चुनावी माहोल जोडतोडले तातेको थियो । चिया पसलदेखि चोकसम्म जताततै चुनावी चर्चा सुनिन्थ्यो । चुनावले नछोएको शायदै कोही हुँदो हो ।  एकदिन घरबाट निस्किएर &lsq...

माघ १३, २०७९

मानव सभ्यताको इतिहासबाट युद्ध निकालिदिने हो भने त्यो पूर्ण हुने छैन । परापूर्वकालदेखि अहिलेसम्म पनि विभिन्न परिणामका युद्धहरू भइरहेका छन् । एकाथरि विद्वानहरू मानव विकासको प्रमुख आधार नै संघर्ष वा युद्ध हो भन्ने ...

पुस १५, २०७९

ब्राजिलका महान् फूटबलर पेलेको गएराति ८२ वर्षको उमेरमा निधन भएको छ । उनी र उनको परिवारप्रति हार्दिक श्रद्धा सुमन छ । पेलेजस्तो महान् खेलाडीको नाम राजनीतिमा घुसाउन त नहुने हो तर नेपाली राजनीतिका पेले भनेर पगर...

माघ १, २०७९

आयुर्वेद र योग प्राचीन पूर्वीय धरोहर हुन् । मानव सभ्यतादेखि नै मनुष्यको स्वस्थ रक्षाका निमित्त अझ भन्नुपर्दा धर्म, अर्थ, कामको पूर्ति र मृत्युपश्चात मोक्ष प्राप्तिको वर्णन यी दुवैमा पाइन्छ । यिनीहरूमा निर्दिष्ट गरिएका ...

माघ ८, २०७९

जयमुकुन्द खनाल—नेपालको प्रशासनिक क्षेत्रको त्यस्तो नाम हो, जो कहिल्यै विवादमा परेन, कुनै 'स्क्यान्डल' मच्चाएन । प्रचारमा आउन पटक्कै मन नपराउने र आफ्नै पाराले मिहीनरूपमा काम गर्ने खनाल कृषि तथा पशुपन्...

पुस ८, २०७९

नेपाली कांग्रेसले पार्टी संसदीय दलको निर्वाचन सम्पन्न गरेको छ र नतिजा पनि आइसकेको छ । पार्टी सभापति शेरबहादुर देउवा  पुनः निर्वाचित हुनुभएको छ । खुशीको कुरा के छ भने कांग्रेसको पहिलो पुस्ता र तेस्रो पुस्...

डा. केआई सिंहको बर्खास्तगी, प्रचण्डको ‘नायकत्व’ र प्रेमप्रसादहरूको आत्मदाह !

डा. केआई सिंहको बर्खास्तगी, प्रचण्डको ‘नायकत्व’ र प्रेमप्रसादहरूको आत्मदाह !

माघ १५, २०७९

डा. इन्द्रजित सिंह कुँवर अर्थात डा. के.आई. सिंहले २०१४ साउन ११ गते प्रधानमन्त्री पदको शपथ लिए । आफूले एक रुपैयाँ पनि तलमाथि नगर्ने र अरूलाई पनि गर्न नदिने प्रतिबद्धतासहित प्रधानमन्त्री भएका उनले गोप्यरूपमा भ्रष्टा...

हिटलरको बर्बरता र होलोकास्ट : सम्झनामा मानव इतिहासको त्यो त्रासदी

हिटलरको बर्बरता र होलोकास्ट : सम्झनामा मानव इतिहासको त्यो त्रासदी

माघ १३, २०७९

मानव सभ्यताको इतिहासबाट युद्ध निकालिदिने हो भने त्यो पूर्ण हुने छैन । परापूर्वकालदेखि अहिलेसम्म पनि विभिन्न परिणामका युद्धहरू भइरहेका छन् । एकाथरि विद्वानहरू मानव विकासको प्रमुख आधार नै संघर्ष वा युद्ध हो भन्ने ...

जयमुकुन्द खनालको नजिर– सूचनाको ‘कालो कारोबार’ र गोपनीयताको शपथ

जयमुकुन्द खनालको नजिर– सूचनाको ‘कालो कारोबार’ र गोपनीयताको शपथ

माघ ८, २०७९

जयमुकुन्द खनाल—नेपालको प्रशासनिक क्षेत्रको त्यस्तो नाम हो, जो कहिल्यै विवादमा परेन, कुनै 'स्क्यान्डल' मच्चाएन । प्रचारमा आउन पटक्कै मन नपराउने र आफ्नै पाराले मिहीनरूपमा काम गर्ने खनाल कृषि तथा पशुपन्...

ad
x